Do roku 600 doktryna chrześcijańska wypracowała to, co Jaroslav Pelikan określa terminem „ortodoksyjny konsensus”, czyli podstawę rozwoju doktryny. Począwszy od „chrześcijańskiej deklaracji niezależności od judaizmu”, lata 100–600 były okresem wielkiego fermentu i witalności, w którym z gąszczu wierzeń i nauk wyłoniły się fundamentalne dogmaty chrześcijańskie.